در یکی از شماره‌های اخیر روزنامه جمهوری اسلامی محسن هاشمی در پاسخ به سوالات روزنامه جمهوری اسلامی گفته است: «اگر آیت‌الله هاشمی رفسنجانی امروز حضور داشت و در حکومت می‌توانست تاثیری بگذارد، قطعا فقر را به عنوان دشمن اول جامعه و پیش از استکبار جهانی و صهیونیسم تعیین می‌کرد و تمام امکانات را برای تامین حداقل معیشت شامل غذا، مسکن، بهداشت و آموزش برای جامعه بسیج می‌کرد همانگونه که در دولت سازندگی این هدف را محقق نمود.»

محسن هاشمی درحالی مرحوم هاشمی را دشمن فقر اعلام می‌کند و از تحقق شرایط اقتصادی مطلوب در دولت سازندگی سخن می‌گوید که آمارهای اقتصادی حاکی از شکست فضاحت‌بار سیاست‌های اقتصادی هاشمی رفسنجانی در زمان ریاست جمهوری‌اش است. یکی از محورهای مهم اقتصادی در دولت آقای هاشمی رفسنجانی، سیاست تعدیل اقتصادی بود.

طرح تعدیل به معنای آزادسازی قیمت‌ها بود. این طرح باعث بروز تورم بی‌سابقه‌ای شد؛ تورمی پنجاه درصدی که فشار شدیدی به طبقات محروم و مستضعف جامعه وارد کرد. البته مسئولان دولت سازندگی بر این عقیده بودند که حتی اگر در فرآیند تعدیل، ۱۵ درصد جمعیت کشور که عموما دهک‌های محروم جامعه بودند در زیر چرخ‌های توسعه له شوند، اشکال ندارد!

 

بررسی تورم هشت ساله(قیمت‌ها در پایان دوره ریاست جمهوری نسبت به آغاز دوره ریاست جمهوری) در دولت‌های پس از انقلاب نشان می‌دهد که تورم بالغ بر ۴۷۰ درصدی در هشت سال ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی، بیشترین تورم به ثبت رسیده برای یک رئیس جمهور بوده است. تا پیش از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید که البته آن نیز به گفته مرحوم هاشمی به دلیل حمایت او از حسن روحانی بود، رکورد بالاترین میانگین تورم نیز با ۴۹ درصد در اختیار دولت سازندگی بود که به دست جانشین نه‌چندان کاربلد او در عرصه سیاست یعنی حسن روحانی با تورم ۶۰ درصدی این رکورد شکسته شد.

 

 

محسن هاشمی در بخش دیگر از یادداشت خود برای روزنامه جمهوری اسلامی نوشته است: «شرایط امروز سیاست خارجی کشور، در وضعیت بلاتکلیفی موثر همراه با خطر قرار دارد. اجماعی که درحال حاضر علیه جمهوری اسلامی در جهان شکل گرفته است، نه تنها برای ایران، بلکه حتی برای سایر کشورهای جهان نیز، سابقه نداشته است... آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در سال‌های پایانی عمر خود با راهبری برجام، کشور را از آستانه خطر و جنگ رهانیدند و اگر امروز بودند هم همینگونه عمل می‌کردند».

 

مهمترین اجماع شکل گرفته بر علیه جمهوری اسلامی از آغاز انقلاب تا به امروز، در روزهای ریاست جمهوری مرحوم هاشمی رفسنجانی رقم خورده است. رئیس جمهوری که با همه خوش‌بینی‌هایش به غرب، به دنبال تیراندازی رستوران میکونوس در دادگاه متهم شناخته و حکم جلب برایش صادر شد.

 

در بهار ۱۳۷۶ و پس از اعلام رای دادگاه، پیتر هارتمن، قائم مقام وزیر امور خارجه آلمان از اقدامات تلافی‌جویانه دولت آلمان سخن گفت. او تصمیمات دولت مطبوعش اینطور شرح داد: «فراخواندن سفیر آلمان از ایران، تعلیق سیاست گفت و گوی انتقادی با ایران، اخراج عوامل دولت ایران از خاک آلمان و توقف تبادل دیدارها در سطح وزیر». به دنبال اعلام مواضع آلمان، سفرای ۱۳ کشور اتحادیه اروپا با حمایت کامل از مواضع دولت آلمان، ایران را ترک کردند و روابط دیپلماتیک‌شان با ایران را متوقف کردند.

 

حجت‌الاسلام علی‌اکبر ناطق‌نوری با تشریح شرایط آن روز، گفت: «روابط ما با اروپا به کلی در قضیه دادگاه میکونوس قطع شد. اتحادیه اروپا و همه کشورهای اروپا موضع گرفتند، همه سفرای خود را فراخواندند. ماه‌ها ارتباط ما با همه این کشورها به طور کامل قطع بود.»

 

برجام که به چنان آرزو و افقی برای مرحوم هاشمی تبدیل شده بود که پس از امضای برجام به روحانی گفته بود که «حالا می‌توانم راحت بمیرم!» خیلی زود سیاست‌های ساده‌انگارانه او و اطرافیانش را ثابت کرد. از یک سو مرحوم هاشمی از برجام به عنوان فتح‌الفتوح و تابوشکنی بزرگ در مذاکرات یاد کردند و در سخنرانی خود، مخالفان برجام را کوته نظر خطاب دادند و از سوی دیگر با اعمال تحریم‌های جدید توسط دولت اوباما، دهن‌کجی به طرف ایرانی و حقوق آن، آغاز شد. درحالی دولتمردان عایدی کشور را تقریبا هیچ خواندند که مرحوم هاشمی گفته بود وزیر خارجه آمریکا به وزیر خارجه کشورمان قول داده بدعهدی‌ها در زمینه لغو تحریم‌ها را جبران بکنند.

تجلیل از مقام پدر کار صحیح و پسندیده‌ای است اما تا آنجا که وارد حیطه تحریف واقعیت نشود. کارنامه سیاسی-اقتصادی مرحوم هاشمی پس از پیروزی انقلاب، در حافظه تاریخی مردم ثبت و ضبط شده است و تحریف نمی‌تواند چهره جدیدی از او برای مردم بسازد/ رجا نیوز

افزودن نظر

captcha