یادداشت میهمان: محمدرضا خوشاب: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْض‏-اعراف/96

ماه های منتهی به انتخابات ها، با دست در دست و همفکری و آغاز حرکت نو شروع می شود و نهایتاً در روزهای سرنوشت ساز با عمل به تکلیف شخصی برخی، به پایان میرسد. اما شاید این دوره از انتخابات شورا با متاثر شدن از آرایش جدید سیاسی در کشور، به سادگی دفعات قبل نخواهد بود و ترس دومینو تغییرات انتخابات های چندسال اخیر، بسیاری از جریانات همسو و حتی کمتر سو را بر سر یک میز بنشاند که انشالله فرصتی است.

در دوره گذشته متولیان امر طرح "فرایند مدار" ، علیرغم کاستی ها و نواقص، نتایج این طرح را مثبت قلمداد کردند و قصد دارند با طرحی به نام "خرد جمعی" و با رفع نواقص طرح "فرایند مدار" در انتخابات آینده تاثیر گذار باشند. طرحی یازده مرحله ای که بنا دارد این بار با جمع آوری آرای نخبگان سیاسی و فرهنگی و با امتیاز بندی،کاندیدای اصلح را معرفی کند.

اکثریت اعضا شورای آینده را-کما فی سالهای سابق-، اصولگرا مفروض میگیرم  که از سهمبندی لیستهای مختلف جریان اصولگرایی تشکیل شده اند و سوالاتی مطرح میکنم:

قریب به دو دهه جریان اصولگرایی بر اریکه قدرت شورای شهر اصفهان، یکه سوار با شعار درد نان و شهر اسلامی و کارمان نه ساخت و ساز است و ده ها شعار پرطمطراق دیگر تاخته و همچنان بر بقا سواری بر این مرکب چموش چشم امید بسته. اما آیا بهتر نیست قبل  ورود دوباره به عرصه انتخابات و پیش فرض گرفتن خویش به عنوان شورای شهر آتی، گزارشی به افکار عمومی بدهند و میزان دستیابی به شعارهای کلان خود را در این مدت طولانی که برای سروسامان دادن به یک کشور پهناور کافی به نظر میرسد، تبیین کنند؟ آلودگی هوا، زاینده رود، فرهنگ، فقر زدایی، تمدن اسلامی و ...  که سال هاست پیشانی بند شعارهای انتخاباتی شان است.

نه بنده حقیر و نه دیگر اهالی اصفهان، تغییر محسوس و نامحسوسی در مشکلات اساسی اصفهان مانند آب و هوا مشاهده نکرده ایم. مشکل خشکسالی جدی است  و هوا هم اغلب در محدوده هشدار به سر میبرد. اما من فرض محال میگیرم که در آینده تمامی اعضا شورای شهر به وعده هایشان جامه تحقق می پوشانند، اما آیا می توانند اولین و ساده ترین حقوق مردم یعنی آب و هوا و خاک پاک را به ایشان برگردانند؟ زاینده رود را پر آب کنند و هوای تمییز به خورد مردم دهند؟ آیا اساساً شعار تبلیغاتی برای احیای زاینده رود و هوای ناآلوده محلی از اعراب دارد و اصلاً این تغییرات در حیطه قدرت شورای شهر تعریف میشود؟ آیا در حیطه مسئولیت خویش تا به حال قدمی برای حل این قبیل مشکلات برداشته اند؟ مثلا برداشت آب را از چاههای عمیق تعطیل کنند یا اقامه دعوی کنند برای صنایع آلاینده؟ و مهمتر از همه در حوزه فرهنگی چه کار قابل دفاع و موثری به سرانجام رسانیده اند؟ و سوال اساسی تر چقدر فرهنگ را در این گونه مسائل و مشکلات دخیل می دانند؟ آیا ارتباط معناداری بین مشکلات اصلی شهر با فرهنگ و مذهب مردم قائل هستند؟

 اینکه منطقه به سمت اقلیم خشک میرود، نزولات جوی کاهش چشمگیری داشته و دهها علل ناقصه دیگر در تغییرات محیط زیستی ما اثر گذاشته اند جای شک و تردیدی نیست اما وقتی دیدگاه و اندیشه مدیر جمهوری اسلامی برخلاف ظاهرش سکولار بود و وحیانی نبود و نفهمید که بین افعال و اعمال و فرهنگ مردم با تغییرات محیط زیست پیرامون، ارتباط مستقیم و لاینفکی هست و تنها راه تغییرات زیست محیطی به راههای شناخته شده توسط انسان منحصر نمیشود، اصولگرایی و اصلاح طلبیش چه تفاوتی دارد؟ وقتی معتقد نباشد سرمایه گذاری اصلی را باید بر روی فرهنگ دینی انجام داد تا اثراتش را در دراز مدت بر روی مولفه های اثر گذار بر روی زندگی شهروندی دید، چپ یا راست چپ کرده چه فرقی میکند؟ هنگامی که تنها شاهراه ارتزاق مدیریت شهری را تراکم فروشی میداند و حتی تخفیفات چند ده درصدی میگذارد تا مردم را تشویق به ساخت و ساز کند و به رشد نامتوازن شهری، دامن میزند و شهر را به قهقرا میبرد تا بودجه ای به دست آورد و چند جماد بدقواره بی جان و چند متر فرهنگ شهروندی در سطح شهر نصب کند تا امید به زندگی مردم را افزایش دهد و به خیال خود فرهنگ سازی کند! آیا من به خاطر انفجار ساخت و ساز در کوچه باریکمان باید از شهرداری قدردانی کنم؟ آیا خود شهرداری در اختلالات زیست محیطی جز متهمان ردیف اول نیست؟ آیا هزینه های سرسام آوری که از بودجه عمومی مردم صرف به اصطلاح کار و فعالیت فرهنگی میکنند-که بیشتر به تفریحی و لمپینی طعنه میزند تا فرهنگی- تاثیری در بالندگی فرهنگ و مذهب مردم داشته؟

زمانی که متوجه نباشیم این فرهنگ است که بالا دست امور است و ریشه اکثر مشکلات را باید در بی اعتنایی و انفعال فرهنگی جستجو کرد و ابتدا باید خود اعضا شورای شهر مولود یک تفکر فرهنگی فرهیخته و جامع نگر باشند و از مشکلات و آسیبهای روز افزون و نو به نوی فرهنگی و اجتماعی، خواب به چشمانشان نرود - که می رود-، آیا حجتی بر من هست که سینه چاک کنم برای به قدرت نشستن چندباره شان در این تسلسل باطل؟

آیا مضحک نیست  به عنوان شاکی، برای متهمانمان، دل بسوزانیم؟!!

 

نظرات (1)

  1. عمو 1395/10/26 16:34

    خب حالا که چی؟ شرکت مردم در انتخابات اعم از انتخابات شوراها یا مجلس و خبرگان و ریاست جمهوری فی نفسه خوب است. اگر مردم در انتخابشان دقت کنند و اغوا نشوند، کشور دچار بحرانهائی نظیر برجام نمیشود. همین جابجائی شهردار در اصفهان و تغییر و تحولات، حاصل شورای شهری است که با دوره های قبل متفاوت بود....

افزودن نظر

captcha
  • پربیننده‌ترین
  • مطلب دیگری نیست