درنشست «بررسی ناآرامی‌های اخیر وکیفیت اعتراض درنظام اسلامی»بیان شد:
شعربافچی زاده: دولت فعلی از لحاظ رسانه ای بسیار ضعیف است./ فروزبخش: در آینده باید برخی موضوعات را از رده بندی امنیتی خارج کنیم
شنبه 02 آذر 1398, 11:30

 

به گزارش رویش نیوز نشست «بررسی ناآرامی های اخیر و کیفییت اعتراض در نظام اسلامی» به همت مجمع دانشجویی شهید اژه ای شامگاه پنجشنبه 30 آبان برگزار شد.

در این نشست مسعود شعربافچی از فعالین رسانه ای و محمود فروزبخش نویسنده و پژوهشگر به ایراد سخن پرداختند و به سوالات دانشجویان پاسخ گفتند.

در ابتدای این نشست مسعود شعربافچی فرضیات مختلف درباره تصمیم دولت پیرامون سهمیه بندی بنزین را بیان کرد و تصریح کرد: تمام تحلیل هایی که می گویند دولت روحانی قصد توطئه علیه نظام داشته، صرفا بیان نظراتی است که برای اثبات خود از داده های قطعی استفاده نمی کنند. برای فهم این تصمیم دولت باید از وضعیت نابسامان اقتصادی کشور مطلع باشیم. دولت در شرایط فعلی چاره ای جز مدیریت مصرف و حذف یارانه بنزین نداشت. همان طور که پیشتر آزادسازی قیمت بنزین در قانون قید شده بود.

این فعال رسانه ای با مرور جلوه های ناکارآمدی دولت در زمینه اقتصادی افزود: این دولت هم مانند دولت احمدی نژاد نتوانست راهبرد مناسبی در اقتصاد داشته باشد و رو به چاپ اسکناس، بالا بردن نرخ دلار و آزادسازی قیمت ها آورد. تفاوت این دو دولت در آن است که آقای احمدی نژاد قدرت اقناع بالاتری داشت و در هنگام چنین تصمیماتی با مردم صحبت می کرد و افکار عمومی را آماده می ساخت. این در حالی است که دولت فعلی علی رغم تمام ادعاهایش از لحاظ رسانه ای بسیار ضعیف است.

وی با اشاره به آن که شروع اعتراضات در شهر اصفهان جنبه مردمی داشت، افزود: از عصر روز شنبه اعتراضات به سمت اغتشاش رفت اما در همان شب هم مردم به طور کلی از ادامه یافتن اعتراضات حمایت می کردند. اعتراضات مردم اغلب به خاطر اوضاع نامساعد اقتصادی آنان بود و جنبه براندازی نداشت. هنگامی که اغتشاشگران فضای شهر را به خشونت کشاندند به تدریج بدنه مردم صحنه را ترک کردند.

شعربافچی با تاکید بر حق اعتراض مردم گفت: متاسفانه تا به امروز راه برای اعتراض و ابراز مخالفت بسته بوده و ما در ابتدا باید دلایل این اتفاق را بفهمیم. مهم ترین مانع در برابر بیان اعتراض در ایران، قدسی شدن حاکمان است. دولت های جمهوری اسلامی عمدتا تمامیت خواه بوده اند و با اعتراض ها به شدت برخورد می کردند.

وی در پایان متذکر شد: البته باید بپذیریم که در ایران موانع جدی در راه برگزاری تجمعات اعتراضی وجود دارد که نباید از این دلایل غفلت کرد. گاهی دیده می شود که تجمع کنندگان بسیار زود شعارها را به سمت ارکان حکومت می برند و یا آن که فرصت طلبان از آن موقعیت جهت ناامنی استفاده می کنند و یا سازمان های بین المللی پس از آن علیه ایران بیانیه یا قطعنامه صادر می کنند. از طرف دیگر مردم ایران هم به تدریج باید یاد بگیرند که چگونه درست اعتراض کنند که در حال حاضر این آمادگی وجود ندارد اما نشانه های بهبود در این زمینه دیده می شود.

سخنران دوم این نشست محمود فروزبخش بود. به عقیده او هم اکنون وضعیت 5 عامل حوادث هفته اخیر مشخص شده است و یک مورد همچنان در هاله ای از ابهام است.

این نویسنده عوامل تا به امروز شناخته شده را این گونه برشمرد: نخست وضعیت عمومی کشور است که نارضایتی مردم افزایش یافته است و دو شکاف عمده کشور را تهدید می کند. شکاف فرهنگی و شکاف اقتصادی در وضعیت ادی قرار دارند که با توجه به نقاط درگیری در شهر اصفهان می توانیم دریابیم که این بار شکاف اقتصادی فعال تر بوده است. عامل دوم عملکرد دولت، عامل سوم گرانی یکباره بنزین و عامل چهارم حضور بیگانه بود. بیگانگانی که با سازماندهی نیروها در داخل و حمایت رسانه ای علیه نظام فعالیت گسترده ای را سامان دادند.

وی در مورد عامل پنجم یعنی مردم توضیح داد: مردم در ابتدا از وضعیت نابهنجار شهر ابراز رضایتی می کردند و معتقد بودند برای مطالباتشان باید بر همین روش پافشاری کنند اما با بروز ناامنی نسبت به وقایع احساس ناخوشایندی پیدا کردند و به این ترتیب تلاش دشمنان هم ناکام ماند.

فروزبخش عکس العمل مردم در ماه های آینده را در هاله ای از ابهام دانست و خاطرنشان ساخت: آن چیز که قلب های مردم را به سمت حاکمیت متمایل کرد، اهمیت امنیت در نگاه عموم مردم بود. البته امنیت مولفه ای نیست که همیشه بتوان از آن به عنوان برگ برنده در نزد افکار عمومی استفاده کرد و اگر چندبار از این ذخیره استفاده شود ممکن است افکار عمومی نسبت به این مسئله مهم بی تفاوت شوند.

وی با اشاره به قانون اساسی که حق تجمعات اعتراضی را به رسمیت شناخته است گفت: برای آن که زمینه جهت اجرای این قانون فراهم شود، راه درازی داریم اما به تدریج فضا برای این مهم در حال مهیا شدن است. اولین جهت بسط توسعه است. توسعه و پیشرفت تکنولوژی و همچنین جریان آزاد اطلاعات، انسانی را می سازد که می خواهد خود را بیان کند و به صورت رها مطالبات خودش را ابراز کند.

این پژوهشگر اصل برقراری امنیت را اولویت نظام سیاسی دانست و افزود: این که به دلیل حفظ امنیت، اعتراضات لغو یا محدود بشود، اقدام صحیحی است اما به نظر می رسد در آینده باید برخی موضوعات را از رده بندی امنیتی خارج کنیم زیرا این نظام بیش از چهل سال سابقه دارد و دیگر نباید مانند یک نظام نوپا برای بقای خود بیمناک باشد.

وی در پایان به جایگاه فقه سیاسی اشاره کرد و تاکید کرد: اگر می خواهیم نگاه مذهبی با تجمعات اعتراض آمیز همراه شود باید فهم خود از فقه سیاسی را ارتقا بدهیم. فقه سیاسی، فقه اولویت هاست. اگر اولویت نظام اسلامی برگزاری تجمع است دیگر به خاطر یک سری اعمال و شعارهای خلاف نباید اصل تجمع را نفی کنیم. یعنی در واقع با نگاهی جامع و مصلحت بینانه باید اجتهاد کنیم و از مشکلات جزئی صرفنظر کنیم

 

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف



این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.