طلاق عاطفی دولت از اروپا
سه شنبه 18 دی 1397, 11:32

 

این استدلال که اروپا تحت فشار آمریکا قرار میگیرد گرچه با واقعیات جهانی و وابستگی اروپا به آمریکا همخوانی دارد اما تمام واقعیت نیست و به هیچ عنوان شایسته توجیه تراشی های وزارت خارجه کشورمان نیست.
آمریکایی که دیروز لقب مودب و باهوش از دست رئیس جمهور ایران گرفته بود کار را به جایی رساند که روحانی آنها را شروری نامید که بهتر شد از برجام بیرون رفته، حالا با گذشت نه ماه از وعده های سر خرمن اروپایی ها، غرب گرایان درحال اعلام طلاق عاطفی خود از آنها هم هستند.
 
به گزارش رویش نیوز به نقل از رجانیوز: دیروز( 15دیماه 97) سخنگوی وزارت امور خارجه  با قطعیت تمام اعلام کرد: «جمهوری اسلامی ایران قطعاً مسئولیت عدم اجرای ساز و کار مالی موسوم به SPV را به عهده اروپا می داند و آنها باید به عنوان مقصر اصلی به عواقب این تصمیم فکر کنند چرا که ایران تاکنون به تمامی تعهدات برجامی خود عمل کرده ولی نهایتاً صبر ایران حتماً حد و اندازه ای دارد لذا زمان اتخاذ تصمیم راهبردی اتحادیه اروپا برای انتخاب مسیر خود نزدیک است.»
 
9ماه از خروج آمریکا از برجامو وعده اجرای تعهدات برجامی توسط اروپا گذشته است. دولت تدبیر که به امید اروپا هزینه های یک طرفه برجام را به ملت ایران تحمیل کرده است حالا با صراحت از مقصر بودن اروپا صحبت میکند. هرچند با وجود برخی خط و نشان های کمرنگ برای اروپا و تهدید مبهم به این عنوان که « صبر ایران حد و اندازه ای دارد» سعی در وادار کردن اروپا به انجام تعهدات خود دارد اما تاکنون در مسئولان دولتی به خصوص ظریف هیچ اراده سیاسی برای خروج از برجام یا حداقل تعلیق تعهدات ایران در برجام دیده نشده است.
 
خوش بینی افراطی دولتمردان را می توان در این مصاحبه قاسمی می تواند دید. جایی که او می گوید: « اتحادیه اروپا در ایجاد ساز و کار مالی با حسن نظر ورود کرد و اراده سیاسی مثبتی نیز از خود نشان داد اما در طول زمان و طی مذاکرات ماه های گذشته این احساس کم کم جدی تر می شود که کشورهای اروپایی با یک سری ناتوانی های جدی در اجرای SPV مواجهند.»
 
قاسمی با اینکه اروپا را مقصر معرفی میکند اما بازهم ناتوانی اروپا را به دلیل فشارهای آمریکا معرفی میکند: « اتحادیه اروپا و حتی سه کشور اروپایی طرف ایران در برجام نیز در اسارت و گروگان اقتصاد امریکا هستند لذا لازم است که در جهت استقلال خود و برای ادامه حیات مستقلانه تصمیم بگیرند.»
 
این استدلال که اروپا تحت فشار آمریکا قرار میگیرد گرچه با واقعیات جهانی و وابستگی اروپا به آمریکا همخوانی دارد اما تمام واقعیت نیست و به هیچ عنوان شایسته توجیه تراشی های وزارت خارجه کشورمان نیست. اروپا مدعی است که خودش حاضر به انجام تعهدات برای ماندن ایران در برجام هست اما نمی تواند بخش خصوصی خود را که با آمریکا ودیگر کشورها نیز می خواهد ارتباط تجاری و مالی داشته باشد مجبور به همکاری با ایران کند، چرا که بخش خصوصی این کشور نمیخواهد در معرض تحریم ها قرار بگیرد.
 
این فرار از مسئولیت اروپا درحالی است که بانک ها و شرکت های دولتی این کشورها بخش خصوصی نیستند که اروپا بتواند اعلام کند ما نمی توانیم آنها را مجبور به رابطه با ایران کنیم! حداقل 100 بانک و شرکت دولتی هستند که می توانند ارتباط با ایران را برای حفظ برجام و انجام تعهدات غرب در قبال ایران برعهده بگیرند، فقط کافی اروپا اراده سیاسی چنین کاری را داشته باشد. (اینجا)
 
بنابراین این دول اروپایی هستند که باید برای همکاری با ایران و حفظ برجام تصمیم بگیرند و درمقابل تحریم های احتمالی آمریکا بر بانک ها و شرکت های خود بایستند.
 
مشکل اما جایی است که دولتمردان ایران به بهانه اروپا که علت عدم مراوده با ایران را تهدیدها و تحریم های آمریکا می دانند مشروعیت می بخشند. اروپا درحالی از مزایای این توافقنامه استفاده می کند که هزینه های آن را یکجا مردم ایران می پردازند و حاضر نیست مقداری از این هزینه را خود بر دوش بکشد. سخنگوی وزارت خارجه در این خصوص میگوید: « تهدیدهای مکرر بنگاه های اقتصادی و تجاری اروپایی توسط امریکا عاملی بود که نهایتاً منجر به تأخیر در به نتیجه رسیدن SPV شد.»
 
امروز 16دیماه97 صادق خرازی در مصاحبه با آرمان به این نکته اشاره کرد که اروپا به ماندن ایران در برجام نیاز دارد اما حاضر به هزینه دادن برای اینکار نیست: « منافع اروپا در این است که با ایران کار کنند و ایرانی‌ها را در برجام نگه دارند. آنها معتقد بودند با امتیازهای هر چند کوچک و اندک باید سعی کنند ایران را برای ماندن در برجام متقاعد کنند. در همین راستا تلاش‌هایی هم صورت گرفت، اما این تلاش‌ها به هیچ وجه تامین کننده نظرات ایران نبود.»
 
 این دیپلمات اصلاح طلب معتقد است ماندن ایران بدون نفع بردن در برجام فایده ای ندارد:
«در صورت عدم دستیابی از منافع حاصل از برجام هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران برای همیشه و تا ابد در برجام ماندگار شود. چرا؟ برای اینکه اروپایی‌ها به‌رغم تلاش‌های کمی که صورت دادند به هیچ نتیجه ملموسی که در واقع تامین کننده منافع ایران باشد دست نیافته‌اند. در حقیقت اینکه مدت‌ها بحث کانال‌های مالی را معطوف به مسائل فنی کردند و باز هم جمهوری اسلامی به آنها فرصت داد. اما آرام آرام ما به این نتیجه نزدیک می‌شویم که اگر اروپا بخواهد این مشکل تکنیکی و فنی را دستمایه و دستاویزی برای کم‌تحرکی آنها جهت رسیدن به مسیر تجارت و سرمایه‌گذاری در ایران شود، تهران هم دلیلی نمی‌بیند که دست بسته کناری بنشیند و به برجام و به دستاوردهایی که چیزی نصیب جمهوری اسلامی ایران نکرده است، نگاه کند.»
 
سفیر سابق ایران در فرانسه ادامه روند فعلی را گفتاردرمانی اروپایی ها معرفی کرده و آن را تامین کنند منافع ملی ایران ندانسته و گفته است: « جمهوری اسلامی ایران به‌طور کامل به تعهدات خود پایبند بوده است و همه نرم‌ها و مقررات بین‌المللی را رعایت کرده و می‌کند. اما این دلیل نمی‌شود که دیگر طرف‌های این توافقنامه از آن سوءاستفاده کنند و نگذارند ایران از منافع حاصل از برجام بهره ببرد. »
 
با همه این تفاسیر سال2018 هم تمام شد و وعده غرب مبنی بر ایجاد کانال مالی با ایران تا پایان این سال میلادی مانند دیگر وعده های آبنبات در برابر دُر که در برجام داده بودند بر دفتر خاطرات اعتماد کنندگان به غرب ثبت شد. اما با این وجود دولت حاضر نیست هیچ اقدام عملی در قابل بدعهدی و خیانت های غرب انجام دهد. قبلا در گزارشی رجانیوز به منافع سیاسی اصلاح طلبان از برجام اشاره کرده بود.(اینجا)
 

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف



این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.