ماجرای آشنایی نایب‌قهرمان آسیا با شهید گیتی‌نما
سه شنبه 20 شهریور 1397, 15:33

 

مرجان سلحشوری نخستین بانوی مدال‌آور ایران در بازی‌های آسیایی با حضور در خبرگزاری فارس اصفهان از برنامه‌اش برای دیدار با خانواده شهید گیتی‌نما تا حضور با حجاب در مسابقات و استفاده از فنون رزمی در دعوا با خواهرنش سخن گفت.
به گزارش رویش نیوز به نقل از فارس، بعد از این‌که کلاس زبان را رها کرد بر خلاف خواهر‌هایش به ژیمناستیک رفت اما تاب دوری نداشت و بعد از یک سال تکواندو را برای ادامه فعالیت ورزشی خود انتخاب کرد؛ عهد بست در صورت مدال‌آوری آن را به یک شهید تقدیم کند و از وی در این راه کمک خواست.

مرجان سلحشوری ملی‌پوش پومسه موفق شد در بازی‌های آسیایی جاکارتا مدال نقره را کسب کند و به اولین بانوی ایرانی مدال‌آور در این مسابقات تبدیل شود، همچنین اولین مدال اصفهانی‌ها را از آوردگاه آسیایی دشت کرد.

این ملی‌پوش تکواندو‌کار اصفهانی در خبرگزاری فارس حضور پیدا کرد و با وی گپ و گفتی را صورت دادیم که متن مصاحبه را در زیر می‌خوانید:

فارس: رشته‌های مختلفی در ورزش داریم، چه شد به سمت تکواندو و پومسه کشیده شدید؟

سلحشوری: 3 خواهر هستیم، کلاس زبان می‌رفتیم اما آن را رها کردیم و بعد از آن خواهرهایم به تکواندو رفتند که من ژیمناستیک را انتخاب کردم، بعد از یک سال من هم به تکواندو رفتم؛ از 10 سالگی تکواندو را شروع کردم و بعد از 5 سال فعالیت در این رشته وارد تیم ملی شدم، از سال 2012 هر سال در اردو‌های تیم ملی شرکت کردم و به مسابقات مختلف اعزام شدم.

فارس: مربیان شما چه کسانی بوده‌اند؟

سلحشوری: مهناز مردانی اولین مربی من بود که زحمات زیادی برای من کشید، در تیم ملی نیز مربی کره‌ای داشتیم، استاد کانگ لی‌نا‌لی پیشرفت خوبی برای ورزشکاران رقم زد؛ بعد از چند سال که کانگ از ایران رفت و استاد اسد‌پور مربی شد، رابطه خیلی خوبی با مربی خودم دارم و به دلیل اردو‌های پی در پی که داشتیم مانند مادر و دختر هستیم.

فارس: تاکنون چه افتخاراتی کسب کرده‌اید؟

سلحشوری: 15 مدال آسیایی و جهانی در پومسه دارم، طلای قهرمانی آسیا 2014 را کسب کردم و همان سال بهترین بازیکن آسیا شدم، همچنین برنز مسابقات جهانی 2016 دارم که فکر می‌کنم از مهم‌ترین مدال‌های من بوده است.

فارس: چگونه برای مسابقات آسیایی انتخاب شدید؟

سلحشوری: از زمانی که مشخص شد پومسه به بازی‌های آسیایی وارد شده آرزو داشتیم بتوانیم مسافر جاکارتا باشیم، برای انتخابی تیم ملی باید مدال کشوری داشته باشید؛ در انتخابی شرکت کردم و چندین مسابقه درون‌گروهی داشتیم تا برای این مسابقات انتخاب شدم، پومسه برای اولین بار بود که وارد بازی‌های آسیایی شده بود و به همین خاطر رقابت‌ها بسیار مهم و سخت بود.

فارس: با کدام رشته‌ها به جاکارتا سفر کردید؟

سلحشوری: با تیم‌ها شنا و ووشو به مسابقات اعزام شدیم، در جاکارتا با استادم هم‌اتاقی بودم و اوایل کمی سخت بود اما بعد از 3 روز توانستم خودم را با شرایط تطبیق دهم.

فارس: از قبل امید به مدال‌آوری داشتید؟

سلحشوری: قبل از اعزام به کسب مدال امید داشتم، همیشه با انگیزه و برای کسب مدال به مسابقات می‌روم، در بخش تیمی نیز فقط به طلا فکر می‌کردیم و به فکر جبران مدال‌های برنز گذشته بودیم اما متاسفانه به قرعه سختی خوردیم در بازی نخست به حریف اصلی‌مان یعنی کره خوردیم و حذف شدیم.

فارس: برای افتتاحیه حضور داشتید، چرا در رژه تیم‌ها شرکت نکردید؟

سلحشوری: برای افتتاحیه مسابقات حضور داشتیم اما چون روز بعد مسابقه داشتیم در رژه شرکت نکردیم، فقط به فکر رقابت بودم و از نرفتن در افتتاحیه ناراحت نشدم و تنها دغدغه مسابقه را داشتم؛ البته کمی از این مراسم را در هتل تماشا کردم.

فارس: از مسابقه فینال بگویید، چه شد که به مدال طلا دست پیدا نکردید؟

سلحشوری: در فینال امتیاز خودم را گرفتم اما امتیازی که به حریف اندونزی داده شد خیلی زیاد بود، در فرم اول که تعادلی بود لق خورد و با وجود این‌که با هم اجرای فرم می‌کردیم، آن حرکت را دیدم و خیالم راحت شد امتیازم بیشتر می‌شود اما 4 صدم بیشتر از من امتیاز گرفت؛ کل سالن مسابقه ورزشکار کشور میزبان را تشویق می‌کردند، سعی می‌کردم تمرکز کنم و زیاد سر و صدا را نمی‌شنیدم چرا که رئیس‌جمهور اندونزی برای مسابقه فینال حضور داشت.

فارس: فکر می‌کنید داوری هم در رنگ مدال تأثیر داشت؟

سلحشوری: داوری پومسه خیلی سلیقه‌ای است؛ در مبارزه فرصت جبران وجود دارد ولی در پومسه نه و این رشته از دور ساده به نظر می‌رسد اما ریزه‌کاری‌هایی دارد؛ در کل از داوری راضی نبودم، ورزشکاران اندونزی در 3 فرم دیگر مدال نگرفته بودند و این شانس آخر آن‌ها بود که در رودربایستی رئیس‌جمهور میزبان قرار گرفتند و فکر می‌کنم داوران کم‌لطفی کردند؛ البته داشتن کرسی در فدراسیون جهانی و آسیایی و حتی مربی که کنار زمین می‌نشیند در داوری تأثیر‌گذار است.

فارس: رقابت با یک مسلمان محجبه در فینال چه طمعی داشت؟

سلحشوری: در فینال با یک حریف مسلمان رقابت کردم و راحت‌تر بودم؛ رئیس‌جمهور اندونزی من را با ورزشکار این کشور اشتباه گرفته بود و چون با وی دست ندادم ناراحت شده بود.

امتناع از دست دادن مرجان سلحشور با رئیس جمهور اندونزی

فارس: اگر حجاب نداشتید، طلا می‌گرفتید؟

سلحشوری: درست است در سلیقه داور همه‌چیز مثل ظاهر ورزشکار هم تأثیر دارد اما از اول با مقنعه و حجاب مسابقه داده‌ام و مسابقاتی هم بوده است که در رقابت با یک حریف غیرمحجبه مدال طلا کسب کرده باشم.

فارس: زمانی که مدال گرفتید اولین نفر با چه کسی صحبت کردید؟

سلحشوری: بعد از این‌که مدال گرفتم خیلی دیر با خانواده‌ام صحبت کردم، آن‌ها خیلی خوشحال بودند و مادرم می‌گفت همه سختی‌ها و خستگی‌ها از روی دوشم برداشته شد؛ خودم هم پس از کسب مدال، احساس کردم دیگر الان  بی‌دغدغه‌ترین فرد روی زمین هستم!

فارس: وقتی روی سکو رفتید به چه چیزی فکر می‌کردید؟

سلحشوری: وقتی روی سکو بودم و پرچم ایران را می‌دیدم یاد هم‌تیمی‌هایم افتادم و نمی‌دانستم خوشحال باشم یا ناراحت، از این‌که مدال گرفتم بسیار مسرور بودم اما روی سکو به هم‌تیمی‌هایم فکر می‌کردم که از کسب مدال بازماندیم.

فارس: اولین بانوی مدال‌آور کاروان ایران بودن چه حسی داشت؟

سلحشوری: حس کردم مدال من انرژی خوبی بود برای سایر بانوان کاروان ایران که بدانند می‌توانند با تلاش به موفقیت برسند؛ نمی‌دانستم اولین مدال اصفهانی‌ها را در جاکارتا کسب کردم و آن‌جا بیشتر بحث ملی بود تا استان.

فارس: در بخش تیمی نیز حضور داشتید، چه شد که به مدال نرسیدید؟

سلحشوری: در بخش تیمی نیز حضور داشتم اما نتوانستیم از مرحله اول عبور کنیم، خیلی خوب بودیم و تفاوت زیادی در فرم اول با حریف داشتیم اما در دور اول به کره جنوبی خوردیم؛ مهسا صادقی و فاطمه حسام هم‌تیمی‌های من بودند، انگیزه زیادی داشتیم و حتی وقتی مشخص شد با کره رقابت داریم آرامش خوبی داشتیم و مربی را نیز آرام می‌کردیم؛ قرعه تیمی خیلی سخت بود و بهترین تیم‌ها از کسب مدال باز ماندند اما تیم تایلند در یکی از مسابقات فرم خود را فراموش کردند که خجالت‌آور است اما چون حریفشان خیلی ضعیف بود به فینال رسیدند و طلا گرفتند.

فارس: چگونه به هماهنگی می‌رسید؟ نقش مربی در حین مسابقه چیست؟

سلحشوری: مربی کنار زمین در حد یک کلمه صحبت می‌کند اما این‌که زیاد حرف بزند خیر چون داشتن تمرکز بسیار مهم است؛ برای هماهنگی در بخش تیمی هم چندین ماه تمرین می‌کنیم تا به هماهنگی برسیم و بعد از تمرینات سخت انگار به یک ورزشکار تبدیل می‌شویم.

فارس: در بخش مبارزه نیز کار کرده‌اید؟

سلحشوری: به صورت حرفه‌ای پومسه کار می‌کنم، قبل از این‌که دانشجو شوم، بیشتر تمرین می‌کردم گاهی اوقات کیوروگی یا همان مبارزه هم کار می‌کردم و فقط یک بار مسابقات استانی مبارزه شرکت کردم و برنز گرفتم.

فارس: در مورد پومسه بیشتر توضیح دهید؟

سلحشوری: پومسه کم‌تر شناخته شده است و قدمت زیادی ندارد؛ مهسا مردانی جزو اولین ملی‌پوشان پومسه بود و سال 85 وارد تیم ملی شد، پومسه اجرای فرم و حرکات نمایشی است و باید بیان انرژی، سرعت، قدرت و دقت در اجرای فرم داشته باشیم؛ مسابقات به دو صورت برگزار می‌شود که در برخی رقابت‌ها همه ورزشکاران اجرای فرم دارند و بر اساس امتیاز رده‌بندی صورت می‌گیرد و در برخی دیگر از مسابقات نیز مانند بازی‌های آسیایی بازی به صورت حذفی است.

فارس: اصلی‌ترین رقبا در پومسه از کجا هستند؟

سلحشوری: اصلی‌ترین حریفان ما در این رشته آسیایی‌ها مثل کره جنوبی، چین، چین تایپه و مالزی هستند، کشور‌های اروپایی هنوز به جایگاهی نرسیده‌اند که بتوان به عنوان رقیب اصلی از آن یاد کرد.

فارس: وضعیت تکواندو و پومسه چگونه است؟

سلحشوری: در گذشته وضعیت هیأت تکواندو اصفهان خوب نبود و راضی نبودیم اما اکنون کمی بهتر شده است، برای مسابقات لیگ برتر چیزی به ما نمی‌دادند؛ رقابت اصلی در لیگ برتر همیشه بین قهرمانان است اما امسال به دلیل این‌که حمایتی صورت نمی‌گیرد هیچکدام از قهرمانان در لیگ حضور نخواهند داشت زیرا قرار‌دادی با بازیکنان بسته نمی‌شود و باشگاهی در پومسه نداریم، در دهه 80 اسپانسرهایی داشتیم و خیلی خوب بود اما بعد از آن خبری از حمایت مالی نبوده است.

فارس: دوری از خانواده را چگونه تحمل می‌کنید؟

سلحشوری: دوری از خانواده بسیار سخت است و فشار تمرینات نیز سختی آن را بیشتر می‌کند اما استاد اسد‌پور خیلی به فکر ما بودند و هوای ما را داشتند؛ خانواده از لحاظ روحی بسیار جایگاه مهمی دارد و برای کسب مدال من را در فشار قرار نمی‌دهند، با همه افراد خانواده صمیمی هستم اما خواهر دومم انرژی بیشتری به من می‌دهد.

فارس: عروسک هدیه مسابقات را دوست داشتید؟

سلحشوری: در بین عروسک‌هایی که به نفرات برتر داده می‌شد همین گوزن مدال نقره را بیشتر دوست داشتم و فکر می‌کنم زیباترین عروسک نیز همین بود!

فارس: مدال خود را به یک شهید تقدیم کردید، ماجرا از چه قرار بود؟

سلحشوری: قبل از اعزام به مسابقات با رئیس فدراسیون تکواندو سر مزار شهید گمنامی که دفن است حاضر شدیم و آن‌جا به هر نفر یک پلاک دادند که پلاک من به اسم شهید محمد‌حسین گیتی‌نما بود؛ رفتم و در خصوص وی اطلاعاتی کسب کردم، سال تولد این شهید با پدرم یکی بود و همچنین سن شهادتش با سن کنونی من برابر! خودم را جای وی گذاشتم، آن موقع فکر کردم اگر مدال گرفتم آن را به شهید گیتی‌نما تقدیم کنم.

فارس: میزبانی اندونزیایی‌ها خوب بود؟

سلحشوری: برای بار سوم بود به اندونزی سفر می‌کردم، جو این کشور و رفتار مردم خوب بود و بعد از مسابقه فینال تماشاگران صدایم زدند و با من عکس یادگاری گرفتند.

فارس: از کدام مدال از کاروان ایران بیشتر شگفت‌زده شدید؟

سلحشوری: مدال طلای بانوان کبدی خیلی به دلم چسبید و خیلی خوشحال شدم، وقتی فیلم کسب مدال آن‌ها را دیدم اشک شوق ریختم، همچنین به دلیل علاقه‌ای که به والیبال دارم از طلای این رشته هم خوشحال شدم.

فارس: چه پاداش‌هایی گرفتید یا قرار است بگیرید؟

سلحشوری: قبل از اعزام گفته شده بود کمیته ملی المپیک برای مدال نقره 3 هزار دلار می‌دهد اما به من دم سکو تنها 2 هزار دلار داده شد، قرار بود 80 سکه هم به نفر دوم به عنوان جایزه داده شود اما تاکنون اخبار و شایعات زیاد و متفاوتی شنیده‌ام و نمی‌دانم کدام درست است؛ در هنگام برگشت و در فرودگاه فهمیدم قرار بوده برای اعزام به مسابقات 5 میلیون تومان از سوی اداره کل ورزش و جوانان اصفهان هم به ما داده شود که هنوز این مبلغ را هم دریافت نکرده‌ام!

فارس: جشن 5 سالگی دکتر سلام هم بودید؟

سلحشوری: وقتی برای جشن دکتر سلام دعوت شدم فکر می‌کردم یک برنامه تلوزیونی است و اطلاعات زیادی نداشتم، اما حال و هوای جشن بسیار خوب بود، خیلی خوش گذشت و تجربه جالبی برای من بود؛ یک قاب عکس نیز از خودم و مدالم هدیه گرفتم که سورپرایز خوبی بود.

فارس: دانشجو هستید؟

سلحشوری: 2 سال کاردانی را در تهران گذراندم و الان برای کارشناسی در دانشگاه اهواز شیمی می‌خوانم و یک ترم دیگر تمام می‌شود، دوست داشتم درسم ورزشی نباشد و تجربه‌های دیگری نیز داشته باشم اما اگر بخواهم ادامه دهم و به دلیل سختی که کنکور ارشد دارد، به رشته تربیت بدنی می‌روم؛ از دانشگاهم تشکر می‌کنم که حضور من در اردو‌ها و مسابقات را تسهیل کردند، هم‌تیمی‌هایم که در دانشگاه‌های تهران و اصفهان بودند حتی برای حضور در تمرینات مشکل داشتند و تا مشروطی نیز پیش رفتند.

فارس: کنار پومسه فرصتی دارید تا کار‌های دیگری انجام دهید؟ تفریح اصلی‌تان چیست؟

سلحشوری: در خانه خیلی کار می‌کنم اما در اردوی آخر، زمان استراحت بسیار کم بود و به همین دلیل زیاد در کار‌ خانه شرکت نمی‌کردم؛ تفریح من خواندن کتاب است و بیشتر کتاب‌هایی که در خصوص مشیت الهی و انرژی مثبت است را دوست دارم؛ صحبت‌هایم را با خدا و همچنین آرزو‌هایم را می‌نویسم و از این کار لذت می‌برم اما هیچوقت دوس ندارم آن‌ها را دوباره بخوانم!

فارس: قضیه عکس در قصر یانگوم چه بود؟

سلحشوری: عید امسال بود که برای حضور در سمینار آموزشی فرم‌های جدید پومسه به کره جنوبی رفتیم و در آن زمان استاد کانگ هماهنگ کردند با استاد اسد‌پور به این قصر رفتیم و با لباس‌های محلی عکس یادگاری گرفتیم.

فارس: از فنون رزمی خارج از دنیای ورزش استفاده کرده‌اید؟

سلحشوری: اگر در خانه با خواهر‌هایم دعوایمان شود، حتماً از آن‌ها استفاده خواهیم کرد!(باخنده)

فارس: بهترین دوست ورزشی؟

سلحشوری: مهسا صادقی

فارس: برنامه‌تان برای آینده ؟

سلحشوری: نزدیک‌ترین هدفم مسابقات جهانی چین تایپه در آبان‌ماه است و برای کسب مدال طلا به این مسابقات می‌روم، همچنین مربی‌گری در برنامه آینده من قرار دارد.

فارس: حرف پایانی؟

سلحشوری: تنها خواسته‌ای که دارم این است که از لحاظ مالی حمایت شویم، جوان هستیم و می‌خواهیم زندگی خود را بسازیم، امیدوارم مسؤولان به قول خود عمل کنند و فقط به حرف تمام نشود؛ همچنین خیلی دوست دارم دیداری با خانواده شهید گیتی‌نما داشته باشم اما هنوز فرصت نکرده‌ام و منتظر هستم این دیدار زودتر صورت پذیرد و فکر می‌کنم مادر این شهید منتظر من باشد.

 

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف



این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.