یادداشت/ محمود فروزبخش:
تحلیلی از نتایج ایران در بازیهای آسیایی
سه شنبه 13 شهریور 1397, 13:03

 

یادداشت/ محمود فروزبخش: مسابقات آسیایی جاکارتا پایان یافت. اکنون می توان به دو صورت نتایج به دست آمده برای کاروان ورزشی ایران را تحلیل کرد. تحلیل اول که به جزئیات می پردازد ویژه متخصصان امر ورزش است. آنها نقاط ضعف و قوت هر کدام از ورزشگاران و تیم ها را ارزیابی می کنند  اما شکل دومی هم برای تحلیل وجود دارد که به شدت کلان نگر است و از پس سالیان و از دیدی بالا ماجرای ورزش را بررسی می کند و گزاره‌های کلی صادر می کند. مثلا گزاره ما هنوز در ورزش های مادر ضعیف هستیم، از این دست گزاره هاست. به عقیده نویسنده، با نگاه به این مسابقات و از زوایه تحلیل نوع دوم دو گزاره می توان صادر کرد. اول آنکه ورزش های تیمی ایران در حال پیشرفت هستند. دوم آنکه ورزش قهرمانی بانوان در ایران در حال پیشرفت است. این دو پیشرفت مرهون و مدیون عالم سیاست در جمهوری اسلامی ایران است و ما از این حیث باید به این پیشرفت ها دقت نظر داشته باشیم.

پیشرفت در ورزش های تیمی
در این دوره از مسابقات، والیبال ایران قهرمان، بسکتبال نایب قهرمان و واترپلو مقام سوم کسب کرد. جدای از آنکه در کبدی در زنان و مردان به مقام قهرمانی دست پیدا کردیم و می دانیم قهرمانی کبدی در آسیا همان قهرمانی در جهان است. پیش از این نیز فوتبال ما در جام جهانی نمایش قابل تحسینی از خود نشان داده بود. پس در مجموع می توان گفت به جز در هندبال، در رشته های تیمی ایران حضور قابل قبولی داشته است.این در حالی است که در ورزش هایی مانند فوتبال داخل سالن و فوتبال ساحلی پیشرفت های خوبی در این سال ها داشته ایم. دقت کنید که در دهه های گذشته تیم های بسکتبال و والیبال ایران در مقابل چشم بادامی ها چندان حرفی برای گفتن نداشتند اما در هر صورت ما در این سال ها پیشرفت بسیار خوبی در این رشته تیمی داشته ایم.

تصوری وجود دارد که می گوید ایرانی ها در کار تیمی ذاتا ضعیف هستند. این سخن صحیح نیست بلکه باید گفت ایرانی ها بنا به دلایلی که مهم ترین آنها «استبداد» بوده است تا کنون فرصت بروز توانایی در کار تیمی را از خود نشان نداده اند و چنانچه فرصت یابند حتما در کارهای تیمی هم موفق می شوند و موفقیت های سال های اخیر در عالم ورزش گواه این حقیقت است. در واقع آنچه این مسئله را به سیاست ربط می دهد همان نسبت استبداد و دموکراسی و تاثیر آن بر خلقیات است که در یکی از جلوه های خود نتیجه اش در ورزش های تیمی دیده می شود. چنانچه جمهوری بتواند ظرفیت های خود را آشکار کند، به طور کلی روحیه مردمان در امور جمعی رو به بهبود می نهد که در این سال ها و به طور کلی این اثر قابل ردیابی بوده است.

پیشرفت در ورزش بانوان
پیشرفت در ورزش قهرمانی بانوان مشهود و مسلم است. ما در سال های قبل در ورزش بانوان حرفی برای گفتن نداشتیم اما امروز در فوتبال داخل سالن آسیا، خانم های ما با اقتدار قهرمان می شوند. در المپیک مدال برنز کسب می کنیم و در بازی های آسیایی در سطوح مختلف شاهد پیشرفت آنان هستیم. البته منظور ما از پیشرفت، تنها قهرمانی در یک یا دو رشته نیست بلکه در مجموع بانوان ایرانی برای رقیبانشان، حریف های جدی تریشده اند. حتی صدا و سیما هم در این راستا همکاری می کند و نمی تواند از موج حمایت از ورزش بانوان عقب بماند. تلویزیون تا پیش از ایران تنها رقابت های تکواندو بانوان را پخش کرده بود اما اکنون در چندن رشته رزمی مردم شاهد هنرنمایی بانوان ایرانی بودند.بی گمان پیشرفت ورزش بانوان نیز مدیون عالم سیاست است و این پیشرفت ها بی نسبت با نگرش ها در عالم قدرت نیست. اگر نگاه واپس گرایانه به زنان در ورزش ما حاکم بود هیچ وقت بانوان ما فرصت کشف و بروز استعداد نداشتند و هرگز نمی توانستیم شاهد حضور آنان در رقابت های بین‌المللی باشیم. چیزی در این سال ها قابل ستایش است حمایت راس جمهوری اسلامی ایران یعنی مقام معظم رهبری از ورزش قهرمانی بانوان بود. ایشان سال ها پیش از فتح هیمالیا به دست زنان ایران ابراز رضایت کردند. حمایت های این چنین تفکری در این سال ها راه درست خود را پیمود و ما آهسته آهسته در ورزش بانوان در آسیا داریم خودمان را مطرح می کنم. این یک اشارت از عالم سیاست بود که راه را بر نگاه های تنگ نظرانه بست و موجب شد انرژی شدیدی آزاد شود. ین انرژی در سال های آینده بیشتر اثر خود را نشان خواهد داد. پس در مجموع باید گفت نگاه های نواندیشانه و مردم مدار از سوی حاکمان، موجب می شود تا اثر مثبتش در زمینه های مختلف از جمله ورزش دیده شود.

 

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف



این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.