یادداشت- عبدالله شهبازی:
آشوب اخیر تلنگری برای نوسازی نظام سیاسی
سه شنبه 12 دی 1396, 11:27

 

یادداشت- عبدالله شهبازی: در سال‌های اخیر نظام سیاسی و دیوانی ایران با بحرانی عمیق مواجه بود که لاینحل می‌نمود.

‌ظهور «طبقه جدید» (تعبیر مقام معظم رهبری از سال ۱۳۷۶) از طریق انباشت ثروت در دست گروه‌های خاص، و به تبع آن تکوین الیگارشی که بطور عمده از طریق پیوند با قدرت سیاسی و فساد دیوانی به ثروت‌های انبوه رسیده است، فربه و لَخت و فاسد شدن نظام دیوانی (‌‌منظور فقط دولت نیست)، افزایش چشمگیر شکاف طبقاتی، اصرار بر پیگیری آن نوع از سیاست‌گذاری‌های اقتصادی که از دهه ۱۹۹۰ میلادی در غرب باب شد و به «نئولیبرالیسم» شهرت یافت به بهای فشار بر طبقات متوسط و تهیدست، تمایل به ظواهر و تشریفات در حوزه‌های دانش اجتماعی و کمبود نخبگان توانمند که در عرصه‌های مختلف شناخت عمیق عرضه کنند، بی‌توجهی به تحولات سریع جهان در حوزه ارتباطات و تأثیر بزرگ آن در شکل‌دهی به فرهنگ نسل‌های جدید، بخشی از مهم‌ترین مسائلی است که می‌توان عنوان کرد و می‌توان بر این فهرست افزود و آن را کامل‌تر و دقیق‌تر کرد. ‌

بوروکرات‌ها، و نظریه‌پردازانی که یا توجیه‌گر وضع موجود بودند و یا مغرضانی که به عمد ‌ایران را به سوی پرتگاه سوق می‌دادند، ‌شناخت را به بیراهه می‌بردند ‌و فضایی ایجاد می‌کردند تا بحران و راهکارهای اصلاح آن شناخته نشود و اراده‌ای برای تحقق آن بوجود نیاید.

مسائل چنان پیچیده بود که تحقق راهکارهای اصلاحی به طرق عادی متصور نبود و احساس می‌شد تنها اقداماتی بنیادین و رادیکال می‌تواند چاره‌ساز باشد. ساختار ذینفع در حفظ وضع موجود طبعاً در برابر چنین راهکارهایی مقاومت می‌کرد و اصولاً اجازه مطرح شدن آن را نمی‌داد.

اگر آشوب اخیر تلنگری باشد که بتواند انگیزه قوی برای نوسازی نظام سیاسی و دیوانی پدید آورد، «لطف»‌ است. اگر پس از فروکش کردن آشوب‌ وضع به روال معتاد گذشته بازگردد، «کفران» است. امید که حوادثی از این قبیل را «لطف» ببینیم و اینگونه تهدیدها را به «فرصت» تبدیل کنیم.

 

نظرات

- عمو
لطفا موضوع را بیشتر باز کنید
1396-10-12 پاسخ | پاسخ همراه نقل قول | نقل قول

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف

پربیننده‌ترین




این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.