چند نکته قبل از حکم دادن برای شجاعی و حاج صفی
شنبه 14 مرداد 1396, 12:13


رویش نیوز- مسعود شعربافچی: بازی کردن حاج صفی و شجاعی – بازیکنان تیم پانیونیوس یونان- مقابل تیمی از رژیم صهیونیستی در چارچوب رقابت های پلی آف جام باشگاه های اروپا از دیروز نقل محافل و شبکه های اجتماعی شده است. عده ای در نقد و محکوم کردن این حرکت قلم زدند و از خون کودکان فلسطینی گرفته تا شرمندگی در برابر آرمیتا و علیرضا را به رخ این دو بازیکن کشیدند و خائن و بی غیرت و... خطابشان کردند و عده ای هم در حمایت از آن ها قلم زدند و یا در اینستاگرام پست گذاشتند. مدیر حراست وزارت ورزش از لزوم برخود سخن گفت و فدراسیون در بیانیه ای از لزوم بررسی دقیق موضوع و شنیدن حرف شجاعی و حاج صفی.
عده ای نیز گویی فرصت پیدا کرده باشند، با ربط دادن گودرز و شقایق پای دست بندهای سبز سال 88 را به میان کشیده و انتقام گیری سیاسی از شجاعی را رقم زدند، گرچه خود نویسنده از اقدام شجاعی و چند بازیکن دیگر به شدت دلگیر و ناراحت شدم و هنوز که هنوز است دلم با آن اقدام وحدت شکنانه در روز بازی تیم ملی که نماد وحدت است صاف نشده است، اما ربط دادن این دو موضوع به هم را ناجوانمردانه و نه از روی حمایت از فلسطین که از روی برخورد با شجاعی میدانم.


اصل ماجرا چیست؟
دو بازیکن ایرانی در تیمی از کشور یونان بازی میکنند، تیم یونانی در رقابت های اروپایی به تیمی از رژیم صهیونیستی برخورد می کند، این دو اعلام میکنند که برابر این تیم بازی نخواهند، مربی تیم از تصمیمشان حمایت می کند، باشگاه موافقت می کند و در بازی رفت که در فلسطین انجام می شود، شرکت نمی کنند، توسط باشگاه جریمه می شوند و قضیه تا اینجا فیصله پیدا می کند. اما در بازی دوم که در یونان برگزار می شود، لابی ها و فشارهای صهیونیست ها جواب میدهد، ورق برمیگردد، مربی و باشگاه علناً علیه این تصمیم موضع می گیرند، شجاعی و حاج صفی حامی ای ندارند و با تصمیم و اجبار باشگاه مجبور به بازی مقابل تیمی ار رژیم صهیونیستی می شوند. برای قضاوت درمورد این مسئله قبل از هرچیزی باید صحبت های این دو بازیکن را شنید، باید دید که در چه شرایطی تن به این کار داده اند و حاضر شده اند تبعات آن را بپذیرند. این حجم از حمله علیه این بازیکنان و دادن صفاتی مانند بی غیرت و ... قبل از شنیدن صحبت هایشان واقعا بی انصافی است. آوردن مثال هایی از رونالدو و بوفون یا انتشار عکس های بازیکنان اروپایی با پرچم فلسطین هم بی معنی است. حمایت های لفظی یا نمادین را که بازکنان ما هم داشته اند، بازیکنان ما حتی پیشتر رفته اند و تبعات بازی نکردن مقابل این رژیم را پذیرفته اند، اما آن مثال ها هیچ گاه چنین عملی را انجام نداده اند و بارها مقابل تیم ملی و باشگاه های این رژیم بازی کرده اند.
توجه داشته باشید که در بازی های فردی که ورزشکاران ما مقابل بازیکنان اسرائیلی به میدان نمی روند، همیشه دلیلی ورزشی بابت این کار آورده می شود، مصدومیت، نرسیدن به وزن کشی و... . چنین دلایلی در مورد بازی ای مثل فوتبال آن هم زمانی که تحت قرارداد با تیم خارجی هستی و آن ها وضعیت تو را مدام تحت نظر دارند، غیرممکن است. اتفاقی که برای حاج صفی و شجاعی افتاد نمونه برخورد ما با تیم هایی از اسرائیل در ورزش های گروهی است، اتفاقی که باز هم ممکن است تکرار شود. دژاگه و جهانبخش قبلاً تجربه این برخورد را داشتند و توانستند آن را مدیریت کنند و البته در مورد دژاگه باید گفت که هزینه زیادی هم داد و از تیم ملی جوانان آلمان دور ماند. البته موردی هم داشتیم که بازیکن ما در یک تیم اروپایی مقابل تیمی از رژیم صهیونیستی بازی کرد و البته در آن زمان کسی هم متوجه نشد و این بازیکن - مهرداد میناوند- این چنین مورد اعتراض قرار نگرفت.
بیایید کمی به عقب برگردیم و ببینیم ما برای اینکه حاج صفی و شجاعی بتوانند سر سلامت از این ماجرا ببرند چه کردیم؟ دیپلماسی ورزشی ما دقیقا چه فعالیتی برای مجاب کردن باشگاه یونانی انجام داده است؟ هیچ. ما برای خنثی کردن لابی ها و فشارهایی که باعث شد باشگاه یونانی اینگونه تصمیم گیری کند، چه کردیم؟ هیچ. مسلماً باشگاه یونانی می توانست اعلام کند این دوبازیکن مصدوم هستند، یا سرماخورده اند یا مسموم شده اند و... اما چرا چنین نمی کند؟ واضح است چون دلیلی برای اینکار ندارد. فدراسیون فوتبال یا وزارت ورزش قبل از هر تصمیمی بهتر است سوزنی به خودشان بزنند که آیا از ظرفیت های موجود برای ارتباط با باشگاه یونانی استفاده کرده اند؟ آیا  این بازی مسئله سفارت ایران در یونان بوده است یا نه؟ مطمئن باشید مسئله صهیونیست ها بوده و آن ها برای فشار آوردن به باشگاه یونانی امکانات رسانه ای و انسانی خود را بسیج کرده اند و الا دلیلی نداشت که این باشگاه در عرض یک هفته اینطور تغییر نظر بدهد.
عمل بازیکنان ملی پوش ما خطا بوده است، خطای بزرگی هم بوده است، اما قضاوت کردن در مورد آن ها، حکم صادر کردن و بیانیه نوشتن و... بدون شنیدن دلایلشان و درک کردن شرایطی که در آن قرار گرفته بودند هم قطعا خطا و اشتباه است.
بار دیگر لازم است که متذکر شوم، رویارویی ایران با  رژیم صهیونیستی در چنین شرایطی مسئله ایست که ما برای آن آماده نیستیم و نیاندیشیده ایم، صرفا محکوم کردن و خائن خواندن دو بازیکن دردی را دوا نمی کند.

 

نظرات

- محمد
فارغ از اینکه چه دلایلی برای توجیه عملکرد این دو بازیکن وجود دارد؛‌ نحوه برخورد و واکنش در داخل کشور، ملاک تصمیم گیری سایرین در موارد مشابه خواهد بود.... پس خیلی هم نقش ترمز را بازی نکنیم
1396-05-16 پاسخ | پاسخ همراه نقل قول | نقل قول

افزودن نظر

captcha
ارسال
انصراف



این سایت با منابع شخصی راه اندازی شده است و حق تکثیر مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.