رویش نیوز یکی از مهمترین بخش های پرونده انتخاباتی خود در طول انتخابات های مختلف را به گفتگو با نامزده های انتخاباتی اختصاص می دهد. این امر از انتخابات مجلس نهم آغاز شده و در انتخابات چهارم شورای اسلامی شهر و انتخابات مجلس دهم نیز ادامه یافت. این بار هم در نزدیکی پنجمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر اصفهان رویش نیوز گفتگوهایی تفصیلی و اختصاصی با این نامزده های انتخاباتی انجام داده است که به مرور در سایت منتشر خواهد شد. سومین گفتگوی انتخاباتی با مهندس ابوالفضل قربانی را در ادامه می توانید مطالعه کنید:

 

-نظر شما راجع به شورای چهارم چیست و آن را چگونه ارزیابی می کنید؟ ضعفها و قدرتهای آن چه بود؟

 دوره چهارم مصادف شد با تغییر قانون تعداد اعضای شورا؛ هر چند که این قانون از قبل بود ولی اجرای آن به تأخیر افتاده بود در نتیجه در این دوره نسبته به دوره قبل تعداد اعضا دو برابر شد، فی نفسه اضافه شدن اعضا به شورا مسئله بدی نیست، اما این که ما در قانون انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان داشتیم و این افزایش نه تنها به نفع شورا نبود بلکه به ضرر آن تمام شد و می توان گفت که تعداد اعضای شوراها دو برابر شد ولی وزن شوراها زیادتر نشد که کم تر هم شد و این اشکال نه فقط در اصفهان بلکه در کل کشور شد.

یک حرف منطقی هست که هر چه تعداد اعضا بیش تر باشد، تضارب آرا و افکار بیش تر است اما این تضارب آرا مستلزم فکر و اندیشه است که اگر نباشد تضاربی صورت نمی گیرد و اگر هم بگیرد در حوزه فکر و اندیشه نیست؛ به هر روی شورا محل اجتماع معتمدین و با تجربه ها و افراد کاردان و کارشناس و پر انرژی و در عین حال متعهد و سالم و با صداقت و دست پاک است و هر کدام از این ویژگی ها وجود نداشته باشد، قطعاً در کارهای شورا موثر است ولو این که این مسئله در وجود یک عضو باشد.

قانون شوراها از این جهت اشکال دارد و صرف این که یک نفر مدرک تحصیلی ارائه کند و از مراجع چهار گانه هم مطلبی دال بر عدم انجام خلاف ارائه شود این کافی نیست؛ فرض کنید یک فردی که توانسته یک مدرک تحصیلی فراهم کند اما به لحاظ سلامت جسمانی مشکل دارد، در نتیجه هیچ کدام از این مراجع چهارگانه در این خصوص اظهارنظری نمی کنند ولی قطعاً نمی تواند در شورا فرد کارامدی باشد؛ بدون این که اشکالات برطرف بشود تعداد اعضا را افزایش دادند و این لطمه جدی وارد کرد؛ این موضوعی نیست که بگوییم از جناح راست یا چپ یا مستقل آمدند، این اشکالی است که در همه این طیف ها بروز کرد و همین مسئله ای که شما مشاهده می کنید با حجم زیادی از ثبت نام کنندگان مواجه هستیم ناشی از ضعف قانون است و تا برطرف نشود مشکل هست و به همین دلیل هم مجلس مجبور شد تعداد را کاهش دهد و در این دوره هشت نفر از تعداد کم شده است و بیش از یک سوم کاهش یافته است.

بنده خودم طرفدار افزایش تعداد هستم و معتقدم این باید بعداً اتفاق بیفتد اما بایستی مقدمات آن فراهم شود، لذا در کل عملکرد شوراها را در مجموع در کل کشور در این دوره ضعیف می دانم و حتی به همین دلیل از ناحیه مقامات مسئول در سطح کشور هم این موضع علیه شوراها ایجاد شده و الان در وزارت کشور به شدت این بحث مطرح است که شوراها موجب شدند هزینه های مدیریت شهری افزایش یابد و برخی از هزینه ها حتی بدون دلیل انجام شود و به دلیل این که عضو شورا می رود و فشار می آورد که این کار باید انجام شود و شهردار را مجبور به انجام آن کار می کند در حالی که ممکن است آن کار اصلاً اولویتی نداشته باشد و یا از وظایف شهرداری نباشد و این یعنی افزایش هزینه؛ من مدافع بحث شورا هستم ولی نقطه نظرات ایجاد شده را عرض می کنم و یا این که مدیریت ها در کل کشور به شدت متزلزل شده است، مثلاً یک شهردار چند ماه هست و مجدداً برداشته می شود؛ در شهرهای بزرگ این مسئله کمتر هست ولی در شهرهای کوچک وجود دارد. الان بر علیه شوراها در بین مقامات مسئولی که باید حمایت کنند، موضع وجود دارد که دلیل آن هم عملکرد خود شوراها هست.

در خصوص شورای اصفهان، به نظر می رسد که این شورا هم از آن ظرفیتی که باید، نتوانست بهره ببرد و متأسفانه باید بگوییم که خیلی فرصت سوزی شد و همچنین بسیاری از امکاناتی که در اختیار بود به خوبی از آن استفاده نشد و یکی از اشکالات دوره چهارم، همگرایی خوبی میان اعضا وجود نداشت و مشاهده می کنید که چندین دسته در مجموعه ایجاد شد. تلاشی هم برای ایجاد این همگرایی صورت نگرفت و از مقطعی به بعد کاملاً واگرا شد که خوب نبود، هر چند که در این دوره هم اقدامات خوبی انجام شد اما نسبت به آن چه که می توانست انجام بدهد، کارش به مقداری که باید به خوبی انجام نداد.

-یکی از بزنگاه‌های شورای چهارم استیضاح شهردار بود، نظرتان راجع به این اتفاق چیست؟

استیضاح حق شورا و اعضای آن است و این استیضاح قطعاً اگر در بستر قانونی انجام بشود بدون هیچ گونه اشکالی است و ایرادی به آن نیست و یکی از ابزارهای شوراست برای این که بتواند خواسته مردم را از این طریق بهتر دنبال کند؛ نطق، تذکر، استیضاح همگی ابزارهای شوراست.

در ارتباط با استیضاح دوره چهارم، اعتقاد بنده بر این بوده و هست –بر اساس مدارک و مستنداتی که در اختیار دارم و هر کس که بخواهد در اختیارش قرار می دهم- این استیضاح توسط شورا رقم نخورد بلکه در مرحله اول توسط شخص استاندار رقم خورد و پس از آن در دستگاه های زیر مجموعه ایشان. آقای استاندار هم خودشان این مسئله را چندین بار در مصاحبه بیان کردند که دیگر به این نتیجه رسیدیم که همچین حرکتی انجام دهیم و می توانید به خبرگزاری ها در این ایام مراجعه کنید.

 

-اعضای شورا متأثر از آقای استاندار این کار را کردند؟

می شود گفت که هدایت کردند و حتی بخشنامه دادند و بنده این بخشنامه را دارم که در آن آمده بود که به این طریق می توانید شهردار را عزل کنید و حتی بسترهای آن را فراهم کردند؛ پس این نقش اصلی در بیرون از شورا انجام می گرفت و بخشی از جریانات سیاسی شهر نیز در آن دخالت داشتند؛ حتی تعدادی بنا به خواسته های شخصی این مطلب را دنبال می کردند و از شکل خودش خارج شده بود. نکته دیگر این که سوالی که برای استیضاح مطرح شد اصلاً سوال خوبی نبود؛ ما به شهردار می تواستیم بگوییم تو را نمی خواهیم و می خواهیم تو را استیضاح کنیم به این دلیل که با شورا هماهنگ نیستی و همراهی نمی کنی و خواسته های ما را دنبال نمی کنی و مقابل شورا ایستاده ای؛ این سوال خوبی است و می توان از آن دفاع کرد. اما این که مطرح شود چرا به بهرام گفتی، شهرام، سوال خوبی نیست؛ یعنی شأن شورای اصفهان این نبود، سوال می بایست قوی می بود و طرح آن ایرادی نداشت؛ لذا من ضمن این که این را حق شورا می دانم و اگر در دوره های بعدی در شورا قرار بگیرم و برسم به این نقطه که باید استیطضاح بشود، به صورت منطقی این کار را خواهم کرد، اما به دلیل این مقدماتی که عرض کردم این استیضاح را خارج از شورا متصورم صورت گرفت ولذا از صحنه گردانی دیگران در این موضوع خرسند نبودم.

 

-چرا استاندار قصد تغییر در مدیریت شهر داشت؟

 من استاندار را انسان بسیار اقتدارگرایی می دانم و نه تنها این بحث در خصوص شهردار فقط مطرح باشد، بلکه در خصوص معاونین خود ایشان هم بوده است و معمولاً مصاحبه های اندکی از جانب معاونان وی می بینید و تصور بنده این بود که آقای سقائیان نژاد را شانه به شانه خود می دید و تحمل این مسئله برای ایشان سخت بود.

 

-انتخاب شهردار جدید به نظرتان در حرکت های مدیریت شهری تأثیری داشت یا خیر؟

انتخاب شهردار جدید فراز و نشیب زیادی داشت و نهایتاً بحث رسید بین دو نفر، آقایان مجید خراسانی که فرد شناخته شده و با سابقه ای بود دکتر جمالی نژاد که ایشان هم شناخته شده بودند؛ هرگونه تغییری به دنبالش یک سری محاسنی را خواهد داشت و با بروز فکر و ایده نو و حضور افراد جدید همراه خواهد بود با تاثیرات خودش را می گذارد و شهردار جدید هم فردی است جوان و خوش اخلاق و وقت گذار و ویژگی های مثبت زیاد دیگر.

در خصوص عملکرد ایشان در این مدت، فکر می کنم باید بیشتر به ایشان فرصت داده شود و زمان یک سال و اندی زمان مناسبی برای قضاوت روی عملکرد افراد نیست آن هم در دستگاه عریض و طویل شهرداری یک کلان شهر که از یک وزارتخانه کارش سنگین تر است.
 

-یکی از چالش های اساسی کلان شهر، بحث بودجه است که خودشان باید تأمین کنند؛  در خصوص درآمد پایدار برای شهرداری در شورای چهارم چه گام هایی برداشت در حالی که یکی از اصلی ترین منابع درآمدی شهرداری ها با رکود مواجه بوده است.

 این اشکال قانونی است و بحث درآمد شهرداری ها را برعهده خودشان گذاشته است و آن مقداری هم که قبلاً کمک می کرده است را قطع کرده است و شهرداری ها راهی ندارند که برای نظافت و ارائه خدمات شهر باید هزینه ها را تأمین کنند و بیشترین درآمد از ناحیه تراکم فروشی است که مسئله خوبی نیست و این ضعف قانونی است و نمایندگان باید آن را رفع بکنند، منتهی در کنار این مطلب می توان درآمدهای دیگری هم ایجاد کرد که نسبت آن در مقابل هزینه خیلی فاصله دارد و بلایی است که به جان همه شهرداری ها افتاده است و به مردم آسیب می زند و شهرسازی را با آسیب مواجه کرده است و هیچ دلیل ندارد که مجوز این همه ساختمان با این ارتفاع داده شود ولی اگر این کار را نکنند همان شب زباله ها بیرون می ماند و خیلی از کارهای دیگر.

 از سوی دیگر افرادی که از شهرداری کمک و حمایت هم از شهرداری می خواهند زیاد هستند و خیلی از سازمان ها و نهادهایی که خودشان متولی دارند و به جایی در مرکز متصل هستند، از شهرداری هم کمک می خواهند، البته شورای عالی استان ها در حال پیگیری مسائل است و امیدواریم با همراهی دولت و مجلس به نتیجه برسد؛ راهکار وجود دارد ولی شرط آن این است که بخواهند این راهکار را عملیاتی کنند.

-به نظر شما چه زمانی اصفهان به سیستم مدیریت واحد شهری نزدیک می‌شود؟

در قانون این گفته شده است اما متأسفانه متولیان امر و مسئولین تا کنون عملیاتی نکرده اند و به طور عجیبی نسبت به این مسئله یا نگرانی هست یا شاید بخشی از آن نگرانی‌ای باشد که در ابتدا مطرح شد که اگر شوراها بخواهد بدین صورت باشد ما اگر کلیه امور را به آن ها سپردیم چه اتفاقی خواهد افتاد؟

می خواهم کمی برگردم به عقب، شورای اول متولد زمان اصلاحات بود و رئیس دولت وقت این اصل زمین مانده را اجرا کرد، منتهی همین دولت در پایان دوره دوم ریاست جمهوری، لوایحی را به مجلس داد تا از اختیارات شوراها بکاهد؛ آقای احمدی نژاد خودش متولد شوراهاست و از شهرداری تهران شد رئیس جمهور، ایشان هم به شدت شوراها را در محدودیت قرار داد و الان هم هر روزی که می گذرد وزارت کشور با ارائه لوایح جدید می خواهند از اختیارات  شوراها کم کنند تا حدی که می خواهند انتخاب شهردار کلان شهر را بر عهده وزارت کشور بگذارند که می شود استاندار و در شهرهای کوچک هم فرمانداران و شوراها تنها یک تأییدی بکنند و این یعنی بی خاصیت کردن شوراها. فعلاً شورا، شورای شهر نیست و شورای شهرداری است. و خیلی از مردم می پرسند چه دلیلی دارد، امروز آسفالت می کنید و فردا یکی دیگر می کَند، هر چند این حرف ها پاسخ سوال مردم نیست ولی دلیل عمده ان است که آن یک دستگاه دیگر است و شهرداری یک دستگاه دیگر و این مدیریت واحد شهری اتفاق نیافتاده است.

برای این اتفاق شوراها باید نشان دهند که به بلوغ کافی رسیده اند و سپس مطالبه جدی داشته باشند و مردم نیز حمایت کنند که در این صورت این اتفاق می تواند به راحتی رخ دهد.

 

-با توجه به تجربه شما در شورای شهر، آیا شورا می تواند کاری برای زاینده رود بکند؟

متأسفانه یکی از اشکالات این است که افرادی که وارد عرصه انتخابات می شوند اعم از مجلس و شوراها و حتی ممکن است در ریاست جمهوری شرکت می کنند قول هایی می دهند که در حیطه اختیاراتشان نیست و این را مقام معظم رهبری تذکر دادند که قولی به مردم ندهید که بعداً نتوانید انجام دهید یا اصلاً وظیفه تان نیست؛ مثلاً نماینده مجلس که وظیفه اش قانون گذاری است قول می دهد که ماه اول ورزشگاه، ما دوم درمانگاه، ماه سوم دانشگاه و ... درست می کنم، در حالی که وظیفه اش نیست و بعد از این هم که وارد مجلس شد، چون این قول ها را داده دنبال همین مسائل می رود و از وظیفه خودش دور می شود مثلاً در یک روستا دانشگاه درست می کند و تأثیر آن دانشگاه به لحاظ فرهنگی و مشکلاتی که ایجاد می کند، واقعاً این دانشگاه توانسته توسعه به معنی واقعی کلمه ایجاد کند؛ در شورای شهر هم به همین نحو است، مثلاً می گوید زاینده رود را پر آب می کند، خب این آب کجاست که تو با آن زاینده رود را پر آب می کنی؛ اگر در سرچشمه این آب را نداشته باشی چنین اتفاقی نمی افتد.

ولی ممکن است ما بگوییم در محدوده شهر اصفهان یک چرخش آب ایجاد می کنیم که این درست است و شدنی ولی وقتی به سرچشمه می روی و می بینی که آبی نیست نمی توان جریان رودخانه را دائمی کرد. منتهی عضو شورای شهر می تواند پیگیر مطالبات مردم در ارتباط این حقی که از آن ها ضایع شده باشد، مثلاً می توانیم بگوییم که دنبال این باشیم تا مدیریت از سرچشمه تا انتها بر زاینده رود حاکم باشد تا کسی نتواند بیش از حد خودش برداشت کند و مدیریت بشود یا پساب به این آب وارد نشود و این شدنی است و جزء وظایف مان هست یا اینکه برویم دنبال این موضوع که چه اقداماتی می توانیم انجام بدهیم تا با همین منابع موجود زاینده شکل خودش را داشته باشد یا چه اقداماتی می توانیم انجام بدهیم تا طرح های بر زمین مانده ای را که می تواند به اصفهان آب برساند را عملیاتی بکنیم و بدهیم آن توجیهات مربوطه را انجام بدهیم و اگر فهم غلطی در این ارتباط داشته باشیم آن را صلاح بکنیم، اما به هر حال زاینده رود یکی از مشکلات شهر اصفهان و باید به طور جدی هر کسی که وارد شورا می شود این مطلب را مطالبه داشته باشد و به آن نگاه کارشناسی و درست داشته باشد خیلی از مطالب مطرح شده کارشناسی نیست.

 

-شورای چهارم در مباحثی چون آلودگی هوا و حمل و نقل عمومی چه دستاوردی داشت؟

یک پیگیری هایی از قبل صورت گرفته بود برای بهبود وضعیت آلودگی هوا و خوشبختانه این پیگیری ها و همکاری دستگاه های دیگر تا حدود زیادی جواب داد از جمله پیگیری های شورا و سازمان محیط زیست این بود تا نیروگاه های برق اصفهان مازوت مصرف نکند که پس از پیگیری و صدور حکم توسط دادگاه این ها پلمپ شدند؛ یا این که در اصفهان حتماً سوخت یورو4 توزیع شود که شد؛ همچنین می تواند اشاره کرد به این که با توجه به کمبود آب اصفهان، توانستند فضای سبز را با چنگ و دندان حفظ کنند، اما اگر بگوییم این اقدامات کافی است، این گونه نیست و خیلی کارهای دیگر باید صورت بگیرد تا محیط زیست خوبی داشته باشیم.

مردم هنوز به گفته های ما که وضعیت ما نسبت به گذشته بهتر شده است، اعتماد ندارند و می گویند مسئولین تابلوهای آلایندگی هوا را به صورت دستی تنظیم می کنند. هوا آلوده است و این دارد چراغ سبز نشان می دهد! علت این موضوع هم مشاهدات خود مردم است؛ به نظر می رسد که در این موضوع داریم هم با خودمان شوخی می کنیم و هم با مردم؛ اگر با مردم روراست باشیم و هم وظایف آن ها را متذکر شویم و هم این که خودمان کارمان را درست انجان دهیم این می تواند وضعیت بهبود یابد و این راهی است که کلانشهرهای بزرگ رفته اند و نتیجه گرفته اند؛ چه کسی باورش می شود که این حجم از خودرو را دست مردم بدهی و بیان کنی دنبال آلوده نشدن هوا هستم. خودرو با هر میزان سوخت و مصرفی آلودگی ایجاد می کند، حال آن که خیلی از خودروهای موجود فرسوده است و استاندارد نیست.

دولت اگر می خواهد این مشکل را حل کند، باید تعارف کنار بگذارد و خودروساز را ملزم کند به تولید استاندارد؛ کدامیک از خودروهای داخلی در اگزوز آن کاتالیزور هست در حالی که نیست؛ می گویند یورو4 می دهیم، در حالی که موتور خودرویی که این سوخت را مصرف می کند، یورو4 نیست؛ مردم این تناقضات را می بینند و ممکن است به حرف های ما خیلی اعتماد نکنند؛ این شدنی است ولی باید روراست و قاطع عمل کرد.

ما می گوییم مردم ماشین از خانه های خود بیرون نیاورند و از حمل و نقل عمومی استفاده کنند و پاسخ می دهند، حمل و نقل عمومی کجاست تا من از آن استفاده کنم؟! کسی که خانه اش این سمت شهر و کارش آن سمت شهر، حمل و نقل مورد نظر در اختیار او نیست؛ شما که نتوانسته اید این را فراهم کنید و دولت هم که به وظایف خودش در حمل و نقل عمومی عمل نکرده است. یا مثلاً می گوییم مردم خودروی تک سرنشین استفاده می کنند در حالی که آنها چاره ای ندارند؛ باید خودروی تک سرنشین تولید کنیم و خودروهای هیبریدی تا ترافیک روان تر شود.

دولت چه مقدار در خصوص مترو کمک می کند، مترویی که یکی از بهترین گونه های حمل و نقل عمومی انبوه بر است، در حالی که دولت می گوید خودتان بسازید و هیچ کمکی نمی کند و جلوگیری هم می کند؛ باید این را به مدیریت ها واگذار شود و کمک هم بکنند و بدانید که هر چقدر در این حوزه هزینه بکنیم به سرعت هزینه اش باز می گردد. برای مثال، یکی از پیگیری های بنده در شورای سوم به کمک کمیسیون مربوطه که مسئولیتش بر عهده اینجاب بود، ادامه اتوبان همت بود که پس از پیگیری های بسیار زیاد به نتیجه رسید؛ وضعیتی که حدود 21 میلیارد هزینه شده بود و بلا استفاده مانده بود؛ آن مقداری که در این پروژه هزینه کردیم  طبق مطالعات در مدت چهار ماه این پول به کشور باز گشت.

-حرکت های سیاسی اصفهان به طور خاص دو حرکت مجمع اصولگرایان و نجبا، آیا این امکان وجود نداشت که این دو مجموعه یکی شوند و رقبا هم محکم پای کار آمده اند. شما به عنوان کسی که در متن کار مجمع حضور دارید نظرتان در این خصوص چیست؟

من به لیستی که اصلاحات منتشر کرده است احترام میگذارم و بسیاری از کسانی که معرفی کرده اند را می شناسم و به آن ها احترام می گذارم ولی اعتقاد ندارم نسبت به کسانی که در مجموعه اصولگرایی هستند از لحاظ کاری نسبت به آن ها قوی تر اند؛ ما اگر نگاهی به سابقه و توانمندی هایی که هست و افرادی که داریم و توانمندی های ان ها مخفی مانده باشد، به مراتب از خیلی دوستان بیشتر هست. بروز و ظهور آقایان اصلاح طلب در دولت فعلی است و با مقایسه دولت و شهرداری عملکرد ها مشخص است و یا چندین دوره همین شهرداری در اختیار این عزیزان بوده است.

اقدامات عمرانی که در دوره سوم شورا در این شهر انجام شد در طول تاریخ اصفهان به لحاظ حجم اقدامات و مدت زمان بی نظیر بوده است و مردم هر روز با یک پروژه بسیار بزرگ مواجه بودند، ممکن است ما به آن ها ایراداتی داشته باشیم ولی کار در حال پیشرفت بود.

بنده به مجمع، نجبا و هر گروه و فرد دیگری که دلش برای مردم این شهر و انقلاب می سوزد احترام می گذارم و هر کاری که در این راستا بکنند بنده موظف می دانم دست تک تک آن ها را ببوسم. منتها بحث مربوط به مجمع در 10 سال قبل یا 4 سال قبل چگونه در صحنه های سیاسی شهر مانند انتخابات حاضر می‌شدند؛ چند نفر دور هم جمع می شدند و یک لیست آماده می کردند و می گفتند این لیست مجمع؛ الان یک مجموعه ای درست شده است که در حال حاضر 25 تشکل عضو حقوقی آن هستند و حدود 70 نفر عضور حقیقی آن هستند و این ها دارند در ارتباط با این مسائل تصمیم می گیرند؛ ممکن است دو سه تا از تشکل ها به این مجموعه نپیوسته اند یا پیوسته اند ولی گفته اند تا این ایرادات برطرف نشود ما همراهی صد در صد نمی کنیم ولی موقعی یک تشکل بوده است و این یعنی حرکت به سمت جلو است. هیچ حرکتی هم نیست که نقص نداشته باشد، چون ما معصوم نیستیم و در نتیجه کارهایمان هم بدون اشکال نیست؛ باید همه تلاش کنیم اشکالات را بشناسیم و بدون تعصب و بدون این که بخواهیم مچ گیری کنیم و برای همدیگر لنگ ببندیم با نیت اصلاح امور مردم و رضای خدا بیایم و این مسئله را پیش ببریم. بزرگ ترین حسن و ویژگی مجمع این است که علمای شهر از این موضوع حمایت کرده اند و گفته اند این کار درستی است؛ هم آیت الله مظاهری، هم آیت الله طباطبائی گفته اند و هم آیت الله مهدوی و حجت الاسلام بهشتی نژاد در جریان کار هستند، و هم جناب آقای سالک؛ این ها نشان دهنده ظرفیت بسیار بالایی است و از این ظرفیت باید در جهت بهبود وضعیت استفاده کرد. ولی قطعاً اشکال هم دارد و هیچ گاه نباید تصور کرد که اشکالات تمام می شود و ممکن است هر روز اشکالات جدید هم ایجاد شود ولی باید بایستیم و با همدلی و کمک به یکدیگر کار را پیش ببریم؛ نجبا هم عده ای از دوستان جوانی دور هم جمع شده اند و قطعاً نیت شان خیرخواهانه و دلسوزانه بوده و من به آن احترام میگذارم.

در جبهه یکی از مسائلی که در شب عملیات داشتیم این بود که به گردان ها مسئولیت می دادند که باید برسید به این هدف اما مراقب باشید که باید در یک ساعتی به هم ملحق بشوید که اگر این الحاق صورت نگیرد، این شکافی که بین تان ایجاد می شود سبب ورود دشمن میشد و یا این گردان را قتل عام می کند یا دیگری یا هر دو را و این اتفاق بارها رخ داد؛ اینجا هم صحنه خیلی شبیه به شب عملیات و ممکن است هر دو گروه قتل عام شوند؛ آنجا دیگر وقتی یکی میرسید و دیگری نمیرسید، همه نگران بودند برای سرنوشت اینها؛ یا موقعی که به مجروحی میرسیدند این بحث ها نبود که این مجروح مال گردان ما نیست بلکه همه کمک می کردند.

اگر این وضعیت را خوب نشناسیم و بخواهیم به همدیگر مشغول شویم، نتیجه اش کاملاً مشخص و معلوم است. 10 تا ایراد به مجمع هست؟ 10 تا ایراد هم به نجبا هست؛ ایرادها را فعلاً کنار بگذاریم و بدانیم اگر هر کدام 10 تا ایراد دارند، 100 تا حسن دارند و آن ها را بچسبیم و این ویژگی خداوند است، یا من اظهر الجمیل و ستر القبیح، ما می خواهیم در این مسیر حرمت کنیم و نیامده ایم که در این میدان بوکس و به جان هم بیفتیم؛ امام ره گفتند اگر همه پیامبران یک جا جمع بشوند ذره ای اختلاف بین آن ها نیست. اگر هدف مان رضای خداوند است نباید بین مان اختلاف باشد و آیا آیندگانی که این مطالب را از ما می شنوند ما را تحسین می کنند؟ چرا بچه های دفاع مقدس را تحسین میکنید؟ چون انجا این بحث ها وجود نداشت.

 

-مشکلات جدی که شهر اصفهان دارد و قصد دارید در شورای پنجم آن ها در اولویت قرار بگیرد آن ها چیست؟

در حال حاضر در اصفهان چندین چالش اساسی داریم که یکی از آن ها بحث محیط زیست است و ما شاهد هستیم که مهاجرت از اصفهان از نوع اصفهانی دارد اتفاق می افتد و برعکس مهاجرت به اصفهان نیز دارد انجام می شود، یعنی اصفهانی ها دارند می روند و دیگرانی می آیند، بنده مخالف این که مهاجرت به اصفهان بشود نیستم؛ علت این است که محیط زیست دارد به مردم آسیب می رساند، نه این که نباید اجازه بدهیم این اتفاق بیفتد بلکه باید اقداماتی انجام بدهیم تا مهاجرت به صورت معکوس شود.

زیرساخت های موجود اصفهان پاسخگوی جمعیت بیشتر از یک میلیون نفر نیست ولی الان 1 میلیون و 950 هزار نفر در این شهر ساکن هستند؛ اینهایی هم که به اصفهان مهاجرت می کنند به دلیل مشکلاتی است که برای آن ها پیش آمده است؛ کسی که اون طرف آب خوردن هم نداشته، مدرسه برای بچه نداشته و دولت تأمین نکرده و مجبور شده به اصفهان مهاجرت کنند؛ شورا باید با کمک دولت کاری بکند تا مهاجرت معکوس شود؛ شوراها می توانند در این حوزه وارد شوند و اقداماتی انجام بدهند برای شهر.

یکی از دلایل مهاجرت به اصفهان اشتغال است، اگر بتوانم نیازهای اصفهان را در شهرهای اطراف برطرف کنیم و کارخانه هایی که لازم داریم را در منطقه بگذاریم تامردم آن شهر در آن کارخانه کار کنند و رغبت نکنند که به اصفهان بیایند؛ این ها محتاج فکر و ایده و طرح است.

به علاوه باید بخشی از صنایع کثیف از اصفهان بروند، باید بروند و این نیازمند مطالبه است؛ پالایشگاه در حال حاضر داخل شهر اصفهان است و باید از غرب به سمت شرق برود نه این که توسعه پیدا کند و نه این که زمین های آنجا را آسیب بزند.

نکته دیگر بحث اشتغال است و تنها مسئله ای است که اگر کسی به ما برای آن مراجعه کند، هیچ کاری نمی توانیم برای او بکینم و شرمنده مردم می شویم؛ بحث اشتغال باید به صورت جدی توسط شورای آینده مطالبه بشود و این معنی ندارد که جوان ما در این شهر با مدرک دکتری و فوق لیسانس شغل نداشته باشد و به کارهای خیلی ابتدایی و بعضاً کارهای سخیف بپردازد که در شأن او نیست.

موضوع توسعه حمل و نقل و در رأس آن موضوع شبکه مترو نیز اولیت دارد؛ درست است که یک مترو نصفه داریم و با یک خط مترو، کلان شهر مترو ندارد، مترو در همه جا شبکه اش کارساز است نه یک خط متر و بعد این ترکیب بشود با گونه های دیگر حمل و نقل؛ اتوبوس آن را پوشش بدهد و چه بسا لازم باشد در برخی جاها تراموا اشتفاده بشود و نیز سیستم تاکسی باید باز بتواند به طرق دیگری پوشش داده شود و باید کمک کنیم این وضعیت اتفاق بیافتد؛ شهرهای بزرگ بخشی از کارها و اقداماتشان را میربند زیر زمین که ما برای این هیچ اقدامی انجام نداده ایم و باید از تجربه شهرهای بزرگ استفاده کنیم؛ ما خودمان همه چیز را نمی دانیم و باید از تجربه دیگران استفاده کنیم.

نکته دیگر ارتقا جایگاه شوراهاست؛ شوراها به شدت آسیب دیده اند و باید عضو شورای بعد هر کسی که باشد باید این جایگاه را ارتقا بدهد، به شکل های مختلف. مثلاً اگر چند نفر در شورای شهر تبریز دستگیر شدند تنها به شورای شهر تبریز آسیب نمی زند بلکه همه شوراها از این موضوع دچار مشکل شدند و اتفاقات دیگری از این دست.

شوراها باید واقعاً بشوند شورا تا کار مردم را همان طور که حضرت امام و مقام معظم رهبری و اصول قانون اساسی گفته است کار را جلو ببرند

 

افزودن نظر

captcha
  • پربیننده‌ترین
  • مطلب دیگری نیست